June 18th, 2010

LJ Fighting Man

Hey! Said my name is called disturbance
I'll shout and scream, I'll kill the king, I'll rail at all his servants
Well then what can a poor boy do
Except to sing for a rock 'n' roll band
'Cause in sleepy London town
There's just no place for a street fighting man
No!

"Street Fighting Man", Rolling Stones

 
Էս հայկական կենդանի մատյանը տեսավ բանդիտների, պատգամավորների, օլիգարխների, «հայ-թուրքականի» դեմ պայքարելը տո լի վտանգավոր ա, տո լի ապարդյուն, ու անցավ Վարչապետին ու մշակույթին: Հիմա տեղից վեր կացողը քլնգում ու քննադատում ա ու իր մշակած ծրագրերն ա ներկայացնում հանրությանս դատին:
Իհարկե, պայքար, մայքար մինչև ուր:
Ու հիմա էլ ինձ են սկսելու քլնգել ինչա թե ես էլ ռոք եմ սիրում, դրա համար ձև չի, որ ես վրչոյին պարզապես հարգեմ` որպես մեր իշխանության շարքերում միակ մարդը, որի ինտելլեկտուալ ու բարոյական ցուցանիշները քչից-շատից համապատասխանում են իմ ունեցած պատկերացումներին` իշխանության գլխում գտնվելու համար անհրաժեշտ կարողությունների և հատկանիշների մասին:
Մարդը առանց «ախռանա», բացարձակ «չ»պաշտոնական էկավ բարքեմփ, հետաքրքիր բաներից զրուցելու ակնկալիքով, դրին «օտարալեզու»-ով վարի տվին Բարքեմփի ամբողջ գաղափարը: «Մեթոդաբանություն», «վեճի ձև» բառերը լսելուց ականջներս սրվեցին, բայց դե կան իհարկե ավելի կարևոր հարցեր: Ձեռ չեմ առնում, չեմ համարում որ «օտարալեզուն» լուրջ խնդիր չէ, բայց դե ամեն ինչն իրա տեղն ունի ու ժամանակը: Հազիվ մի մարդ կա կառավարությունում, որից կարելի գիտելիքներ քաղել, բայց բացի կենցաղային խնդիրների մասին խոսելուց մենք իհարկե ուրիշ թեմաների այլևս սովոր չենք: Քաղաքական «էլիտա»-ն մեզ լավ պարապացրել ա:
Մի բան գիտեմ հաստատ` եթե վեճերը այսքան բուռն ու ամենօրյա են դարձել, ուրեմն ձայնը հասնում է տեղ:

Circle.Am: Rating and Statistics for Armenian Web Resources