October 25th, 2007

Գովազդի մասին

Երեկ երեկոյան աննպատակ հեռուստացույց էինք դիտում molagar եղբորս հետ: Գովազդային դադարներից մեկի ընթացքում մի հոլովակ սկսեցին ցուցադրել: Ինչ որ շատ վատ տեսքով ու շատ վատ նկարած (տափակ наезд-ներով, անիմաստ ու անտեղի кран-ով) տիկին ինչ որ բան էր բացատրում: Թե ոնց է ինքը սիրում էստեղ հենց առևտուր անել: molagar-ս առաջինը չդիմացավ, ասեց «Արա էս ինչ ախմախ գովազդ ա»: Ես էլ կատակեցի, թե հա, ոնց որ հայ նկարած լինի: Եւ ինր եք կարծում, ինչի գովազդն էր: Ժպիտ: Այլանդակ ժպիտ: «Երևան Պլազա»: Լավն ենք էլի: Իսկ ամբողջը ինչի՞ց ա: Որ Հայաստանում նորմալ դպրոց չկա: Ափսոս են մեր լավ ու խելոք դեմքերը:
Հ.Գ. Որպեսզի չստեղծվի տպավորություն, թե ես պարզապես բողոքում եմ, ավելացնեմ ուղղակի մեկ տող հանճարեղ Օզզուց. "Children of tomorrow live in the tears that fall today.." Հույս ունենանք, մի բան կփոխվի երբևիցէ: Իսկ մինչ այդ, մարդա իրա խելքի տերն ա: Ինքնուսների բանակը ավելանում է: Ռռռռ:

Фетиш

Будучи взращен в обществе потребления, и являясь гордым носителем его знамени, я, как и каждый человек, наверно, имею большой такой списочек вещей которые хотел бы иметь. Вот они, ненаглядные мои вещички. Я вас хочу, хочу потреблять каждый день. Да, да! Идите же, идите ко мне, мои прелесссссти!!!